Mars

Orbiter Viking okrazajac Marsa w 1976 r. zrobil 300 tysiecy zdjec Czerwonej Planety. Obrobienie kazdego z nich i przeanalizowanie przekroczylo mozliwosci finansowe NASA. Przyjrzano wiec tylko 60 tys., pozostale odsylajac do archiwum National Science Data Center.
Widmo z Czerwonej Planety
W cztery lata po dotarciu na Ziemie, zdjeciami Marsa zainteresowal sie Vincent DiPietro, specjalista analiz komputerowych. Bedac w Greenbelt w Maryland,  zajrzal przypadkowo do odlozonych na polke ujec Czerwonego Globu.
Zainteresowalo go zdjecie nr 35A72, zatytulowane „GLOWA”, zarejestrowane 31 lipca 1976 r. Sfotografowano je w Regionie Cydonia.
Kiedy je ujrzal, nie wierzyl wlasnym oczom. Nie mogl tez pojac, dlaczego nikt przed nim nie zwrocil na nie uwagi. Fotografia przedstawiala obszar 63 x 58 km. Na tle innych formacji wyrozniala sie ogromna, poltorakilometrowej wielkosci rzezba ludzkiej glowy. Ze swoim odkryciem podzielil sie z informatykiem Gregory Molenaarem. Jego rowniez zafascynowalo kamienne oblicze. Postanowili razem wyjasnic intrygujacy obraz. Zrazu podejrzewali, ze to dzielo natury, przypadkowe uksztaltowanie terenu i ulozenie swiatlocienia na skale.
Aby wyjasnic watpliwosci polepszyli zdjecie za pomoca standardowej numerycznej techniki komputerowej. Niestety, przynioslo to rezultaty tylko w postaci wzoru stopni „schodow”. By blizej przyjrzec sie obiektowi, nalezalo zastosowac niekonwencjonalna technike. Podzielili wiec istniejace piksele na dziesiec nowych jednostek. Pozwolilo to wzmocnic kontrast, a dzieki temu rozroznic niewidoczne dotad szczegoly w strefie ciemnej i jasnej.